Newsletter "Stosunków Międzynarodowych"

dostarcza 
Podaj swój adres e-mail:


Pokojowy Nobel od 1901 roku

Autorzy: 
PAP
Poniżej pełna lista dotychczasowych laureatów nagrody, przyznawanej od 1901 roku:
2003 - Szirin Ebadi - opozycjonistka irańska.

2002 - b. prezydent USA, mediator w konfliktach Jimmy Carter.

2001 - w równych częściach ONZ i jej sekretarz generalny Kofi Annan.

2000 - Kim Dae Dzung, prezydent Korei Południowej.

1999 - Międzynarodowa organizacja humanitarna \Lekarze bez granic\.

1998 - John Hume, przywódca Socjaldemokratycznej Partii Pracy, głównego ugrupowania północnoirlandzkich katolików i David Trimble, szef Partii Unionistów Ulsteru (UUP), głównego ugrupowania protestanckiego.

1997 - Kampania na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych i jej koordynatorka, Jody Williams (USA).

1996 - katolicki biskup Carlos Filipe Ximenes Belo i Jose Ramos Horta, liderzy pokojowej walki o samostanowienie Timoru Wschodniego.

1995 - Organizacja Pugwash, działająca na rzecz rozbrojenia nuklearnego, oraz jej twórca, brytyjski fizyk polskiego pochodzenia Joseph Rotblat.

1994 - Jaser Arafat, przywódca Organizacji Wyzwolenia Palestyny oraz przywódcy państwa Izrael - Szimon Peres i Icchak Rabin.

1993 - Nelson Mandela, przywódca Afrykańskiego Kongresu Nardowego i prezydent RPA Frederik Willem de Klerk.

1992 - działaczka indiańska Rigoberta Menchu z Gwatemali.

1991 - Aung San Suu Kyi, przywódczyni opozycji birmańskiej.

1990 - Michaił Gorbaczow, prezydent ZSRR.

1989 - 14. dalajlama (Tenzin Gyatso), religijny przywódca mieszkańców chińskiej prowincji Tybet.

1988 - Siły pokojowe ONZ.

1987 - Oscar Arias Sanchez, prezydent Kostaryki, autor planu na rzecz ustanowienia pokoju w Ameryce Środkowej.

1986 - Elie Wiesel, USA, żydowski pisarz, więzień Auschwitz, promotor historycznej pamięci o Zagładzie.

1985 - Międzynarodowy ruch \Lekarze Świata Przeciwko Wojnie Jądrowej\, założony w 1980 roku, pod współprzewodnictwem Jewgienija Czazowa (ZSRR) i Bernarda Lowna (USA).

1984 - Desmond Mpilo Tutu, anglikański biskup z RPA, obrońca praw tamtejszej czarnej ludności.

1983 - Lech Wałęsa.

1982 - Szwedka Alva Myrdal i Meksykanin Alfonso Garcia Robles, działacze ruchu rozbrojeniowego.

1981 - Urząd Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców (UNHCR).

1980 - Adolfo Perez Esquivel, Argentyna, sekretarz generalny chrześcijańskiej organizacji \Służba Pokoju i Sprawiedliwości\.

1979 - Matka Teresa z Kalkuty.

1978 - Menachem Begin, premier Izraela i Anwar Sadat, prezydent Egiptu.

1977 - Amnesty International, międzynarodowa społeczna organizacja obrony praw człowieka

1976 - Mairead Corrigan i Betty Williams, założycielki Organizacji Ludzi Pokoju w Irlandii Północnej.

1975 - Andriej Sacharow, ZSRR, fizyk atomowy i obrońca praw człowieka.

1974 - Sean MacBride, Irlandia, komisarz ONZ ds. Namibii i były premier Japonii Eisaku Sato, organizator kampanii przeciwko broni jądrowej.

1973 - Sekretarz stanu USA Henry A. Kissinger i minister spraw zagranicznych Wietnamu Północnego Le Duc Tho. Ten ostatni odmówił przyjęcia nagrody.

1972 - nagrody nie przyznano.

1971 - Willy Brandt, kanclerz Republiki Federalnej Niemiec.

1970 - Norman Borlaug, USA, naukowiec-rolnik, wyhodował nowe, wysoko wydajne odmiany zbóż.

1969 - Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO).

1968 - Rene Cassin, Francja, działacz ruchu obrońców praw człowieka.

1967 - nagrody nie przyznano.

1966 - nagrody nie przyznano.

1965 - UNICEF (Fundusz ONZ Pomocy Dzieciom).

1964 - Pastor Martin Luther King, USA, bojownik o godność i prawa obywatelskie Murzynów.

1963 - Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i Liga Towarzystw Czerwonego Krzyża.

1962 - Linus Carl Pauling, USA, fizyk i chemik, laureat nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1954 r.

1961 - Dag Hammarskjoeld, Szwecja, sekretarz generalny ONZ.

1960 - Albert John Utuli, RPA, przewodniczący Afrykańskiego Kongresu Narodowego.

1959 - Philip Noel-Baker, Wielka Brytania, działacz międzynarodowego ruchu pokoju.

1958 - Georges Pire, Belgia, działacz i przywódca międzynarodowej organizacji ds. uchodźców \L'Europe du Coeur au Service du Monde\.

1957 - Lester Bowles Pearson, minister spraw zagranicznych Kanady i późniejszy jej premier.

1956 - nagrody nie przyznano.

1955 - nagrody nie przyznano.

1954 - Urząd Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców (UNHCR).

1953 - George Catlett Marshall, organizator amerykańskiej pomocy kapitałowej dla powojennej rekonstrukcji gospodarczej Europy Zachodniej (tzw. Plan Marshalla).

1952 - Albert Schweitzer (1875-1965), Francja, myśliciel i lekarz, prowadzący własny szpital dla ludności tubylczej w
Gabonie.

1951 - Leon Jouhaux, Francja, wiceprzewodniczący Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych.

1950 - Ralph J. Bunche, USA, negocjator w Palestynie w 1948 r.

1949 - Lord John Boyd-Orr of Brechin, W. Brytania, fizyk, twórca i dyrektor generalny FAO (Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa ONZ).

1948 - nagrody nie przyznano.

1947 - Organizacja Kwakrów w USA i Organizacja Kwakrów w Wielkiej Brytanii - protestanckie wspólnoty religijne, silnie zaangażowane w działalność humanitarną.

1946 - Emily Greene Balch, USA, działaczka Międzynarodowej Ligi Kobiet na rzecz Pokoju i Wolności oraz John Raleigh Mott, USA, działacz Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej (YMCA).

1945 - Cordell Hull, były sekretarz stanu USA, jeden z inicjatorów utworzenia ONZ.

1944 - Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża.

1939-1943 - nagród nie przyznano.

1938 - Międzynarodowe Biuro Nansenowskie ds. Uchodźców.

1937 - Lord V. Cecil Of Chelwood, W. Brytania, działacz pokojowy.

1936 - Carlos Saavedra Lamas, Argentyna, przewodniczący Ligi Narodów, mediator w konflikcie Paragwaju z Boliwią.

1935 - Carl von Ossietzky, Niemcy, prześladowany przez hitlerowców dziennikarz-pacyfista.

1934 - Arthur Henderson, W.Brytania, przewodniczący konferencji rozbrojeniowej w latach 1932-1934.

1933 - Norman Angell (Ralph Lane), W.Brytania, pisarz, członek Komitetu Wykonawczego Ligi Narodów, aktywista pokojowy.

1932 - nagrody nie przyznano.

1931 - Jane Addams, USA, długoletnia przewodnicząca Międzynarodowej Ligi Kobiet na rzecz Pokoju i Wolności oraz Nicholas Murray Butler, USA, rektor Uniwersytetu Columbia.

1930 - Lars Olof Nathan (Jonathan) Soederblom, Szwecja, luterański arcybiskup, przywódca ruchu ekumenicznego.

1929 - Frank Billings Kellogg, USA, polityk, współtwórca międzynarodowego układu Brianda-Kelloga (o wyrzeczeniu się wojny) z 1928 r.

1928 - nagrody nie przyznano.

1927 - Ferdinand Edouard Buisson, Francja, założyciel i przewodniczący Ligi Praw Człowieka oraz Ludwig Quidde, Niemcy, delegat na wiele konferencji pokojowych.

1926 - Aristide Briand, minister spraw zagranicznych Francji oraz kanclerz i szef dyplomacji Niemiec Gustav Stresemann, współtwórcy układów w Locarno.

1925 - Joseph Chamberlain, W. Brytania, polityk, współtwórca układów lokarneńskich i Charles Gates Dawes, USA, polityk i finansista, autor tzw. planu Dawesa (spłat reparacji wojennych przez Niemcy po I wojnie światowej).

1924 - nagrody nie przyznano.

1923 - nagrody nie przyznano.

1922 - Fridtjof Nansen (1861-1930), Norwegia, badacz polarny, Wysoki Komisarz Ligi Narodów ds. Uchodźców. Inicjator tzw. paszportu nansenowskiego (dla bezpaństwowców).

1921 - Karl Hjalmar Branting, premier Szwecji i delegat do Rady Ligi Narodów oraz Christian Lous Lange, Norwegia, sekr. gen. Unii Międzyparlamentarnej.

1920 - Leon Bourgeois, Francja, przewodniczący Rady Ligi Narodów.

1919 - Thomas Woodrow Wilson (1856-1924), prezydent USA, współzałożyciel Ligi Narodów.

1918 - nagrody nie przyznano.

1917 - Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża.

1914 - 1916 - nagród nie przyznano.

1913 - Henri La Fontaine, Belgia, prezydent Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju.

1912 - Elihu Root, b. sekretarz stanu USA, zwolennik arbitrażu w stosunkach międzynarodowych.

1911 - Tobias Asser, Holandia, prawnik, minister, reprezentował Holandię na konferencjach haskich oraz Alfred Hermann Fried, Austria, dziennikarz-pacyfista.

1910 - Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju.

1909 - Auguste Beernaert, Belgia, polityk, członek Międzynarodowej Izby Arbitrażu w Hadze, i Paul Balluet, baron de Constant, Francja, przewodniczący grupy parlamentarnej na rzecz wolnego arbitrażu.

1908 - Klas Pontus Arnoldson, Szwecja, propagator idei trwałej neutralności państw skandynawskich i Fredrik Bajer, Dania, rzecznik neutralności Danii i rozstrzygania sporów międzynarodowych poprzez arbitraż.

1907 - Ernesto Teodoro Moneta, Włochy, przewodniczący Lombardzkiej Ligi Pokoju i Louis Renault, Francja, profesor prawa międzynarodowego na Sorbonie.

1906 - Theodore Roosevelt, prezydent USA.

1905 - Berta von Suttner, Austria, honorowa przewodnicząca Międzynarodowego Biura Pokoju.

1904 - Instytut Prawa Międzynarodowego.

1903 - Sir William Randal Cremer, W.Brytania, sekretarz Międzynarodowej Ligi Arbitrażowej.

1902 - Elie Ducommun, Szwajcaria, działacz Międzynarodowego Biura Pokoju i Charles Albert Gobat, Szwajcaria, działacz Międzynarodowego Biura Pokoju i sekretarz generalny Unii Międzyparlamentarnej.

1901 - Jean Henri Dunant, Szwajcaria, założyciel Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża, i Frederic Passy, Francja, założyciel i przewodniczący Francuskiego Stowarzyszenia Pokoju.

Reklama