Newsletter "Stosunków Międzynarodowych"

dostarcza 
Podaj swój adres e-mail:


Pod burką

Autorzy: 
Monika Hołówka

Co jakiś czas rodzi się kobieta, która swoimi aspiracjami i dążeniami wykracza mentalnie i emocjonalnie spośród innych ze swojego kraju czy nawet epoki. Taka właśnie jest główna bohaterka i zarazem autorka książki „Pod burką” Jamila Barakzai – afgańska policjantka, której walka o własne marzenia okazała się zdecydowanie trudniejsza niż ktokolwiek z Czytelników mógłby sobie wyobrazić.

Jej niezwykła historia i przeciwności losu, z którymi musiała się zmagać przez prawie 40 lat, wiążą się z pragnieniem bycia policjantką w świecie zdominowanym przez mężczyzn, którzy „(…) uważają żony za swoją własność, część majątku, którą mogą dysponować według własnych upodobań przed nikim się nie spowiadając (…)”. Co zaskakujące, jej odważny wybór był nieakceptowany także przez kobiety, bowiem w ówczesnym Afganistanie kobieta- policjantka była porównywana do prostytutki, a „(…) ich działalność oceniania jako haram – nieczysta (…)”. Tylko dzięki zgodzie ojca mogła realizować swoje ambicje i ukończyć szkołę policyjną (według islamu kobieta, aby mogła się kształcić, musi dysponować pisemną zgodą męskiego członka rodziny – ojca, męża lub brata). Mimo, że jej decyzja doprowadziła do podzielenia rodziny na jej zwolenników (ojciec i siostry) oraz przeciwników (konserwatywna matka), a pierwsze stanowisko bardziej wiązało się z działalnością propagandową na rzecz prosowieckiego prezydenta Babraka Karmala (1979 – 1986), to początki swojej kariery wspomina bardzo dobrze, a życie rodzinne uważa za poukładane. Jak się później okaże okres reżimu komunistycznego był najbardziej spokojnym i stabilnym w jej życiu nawet pomimo faktu, iż praca była w praktyce zdecydowanie poniżej jej życiowych aspiracji.

Dopiero po przejęciu władzy przez talibów (1996) jej poukładane dotąd życie wywraca się do góry nogami, a ona sama zostaje sprowadzona do rangi wroga publicznego. Nowa władza wydaje na nią, a tym samym także na jej bliskich wyrok śmierci. Zmusza ją to do ucieczki, odwieszenia munduru i życia w ukryciu na wiele lat, w czasie których stopniowa zatraca wiarę we własne marzenia i zmianę życia na lepsze. Przez ten okres obserwuje świat zza zasłony burki, do której noszenia zostaje zmuszona, aby nikt nie mógł jej rozpoznać. Ukojenie odnajduje w modlitwie i głębokiej analizie Koranu „(…) Czytałam Koran, wiem, że wcale nie zmusza kobiet do siedzenia w domu, ze zachęca je do uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym (...).” Wiedzie taki sam żywot jak jej matka, siostry, koleżanki „(…) pustelnicze życie żony, bez słowa otuchy ze strony męża, co mogłoby dodać sensu jej dniom, które ciągną się bez końca (…)”. Jednocześnie marzy o powrocie do pracy i poczucia bycia potrzebnym. Jak sama stwierdza, „problemem w Afganistanie nie jest islam jako taki. Jest nim raczej jego niewłaściwa interpretacja i pokrętne wykorzystywanie Koranu, aby uzasadnić naszą kobiecą uległość.(…).”

Tylko przez krótki moment sytuacja zdaje się iść w dobrą stronę, gdy nasza bohaterka zaczyna cieszyć się rolą funkcjonariuszki na oddziale kobiecym państwowego więzienia, aby ponownie porzucić wszystko i wyrzec się własnej tożsamości. Wiąże się to z zaaranżowanym z o wiele starszym mężczyzną ślubem. Nawet przyjście na świat dzieci nie zmienia jej przekonań co do tego kim chce być i jaką pełnić rolę w społeczeństwie. Zamknięcie w czterech ścianach z dala od świata zewnętrznego powoduje u niej głęboką depresję. Dopiero obalenie talibów daje szansę na ponowną odmianę sytuacji. Znów dostaje szansę pracy w zawodzie – tym razem jednak jest to bardziej ryzykowne i niebezpieczniejsze niż wcześniej. Mimo upadku talibów nadal wywierają oni ogromny wpływ na życie polityczne i społeczne w kraju, głównie przy pomocy aktów terrorystycznych. W związku ze swoją działalnością staje się celem ich zamachów i gróźb. Pomimo zagrożenia tym razem nie wycofuje się i postanawia walczyć „(…)„Ta praca jest całym moim życiem, moją racją bytu. Dla mojej matki, moich sióstr, a także z całą pewnością dla wielu innych kobiet, jestem zwykłą egoistką, gotową dla osobistych ambicji poświęcić swoich bliskich.” Czy tak jest w istocie możecie się przekonać tylko gdy sięgniecie po tą fascynującą i wciągającą lekturę. Polecamy!

Tytuł: Pod burką
Oprawa: miękka
Liczba stron: 192
Tłumaczenie: Hanna Abramowicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
 

Tags:

Reklama